मी सर्वात अपयशी व दुर्दैवी आहे . मारणं कुणाला चुकत नाही. आनंद मला मुलासारखा होता. आणि मुलाला श्रद्धांजली वाहण्याची वेळ बापावर यावी यासारखे दुर्भाग्य नाही.
‘सज्जन मारुती, दुर्जन मारुती मरण चुकले कोणाला. वीज चमकते, विजून जाते, दिपून जाते सर्वांना,’ दीघे यांनी कर्तृत्वाचा ठसा उमटवला. ते शिवसेनेचे भूषण होते. आनंदचे उपकार कोणीही कधीही विसरणार नाही.
– मा. श्री. दत्ताजी साळवी